Pripadnici milicije opravdavali su zlostavljanja pod izgovorom da je riječ o navodnim izraelskim saradnicima, pljačkašima humanitarne pomoći, običnim kriminalcima, osobama optuženim za narkotike ili političkim rivalima ovog islamističkog pokreta
Dok se pažnja svjetske javnosti primarno fokusira na spoljne udare, unutar Pojasa Gaze odvija se paralelna drama sistemskog progona civila. Izvještaj koji je ove sedmice objavio UN dokumentuje jasan obrazac brutalnog nasilja koje snage povezane s Hamasom sprovode nad palestinskim civilnim stanovništvom.
Istraga Nezavisne međunarodne istražne komisije UN-a za okupirane palestinske teritorije i Izrael identifikovala je ukupno 249 pojedinačnih slučajeva egzekucija i teškog fizičkog nasilja počinjenih u periodu od avgusta 2024. do januara 2026. godine. Prema nalazima ove istrage, u pomenutom razdoblju unutrašnji teror odnio je najmanje 108 života, dok je 384 ljudi ranjeno.
Pripadnici milicije opravdavali su zlostavljanja pod izgovorom da je riječ o navodnim izraelskim saradnicima, pljačkašima humanitarne pomoći, običnim kriminalcima, osobama optuženim za narkotike ili političkim rivalima ovog islamističkog pokreta. Istražitelji su, međutim, došli do jasnog zaključka: Hamas je koristio ove kazne kao direktan instrument za eliminaciju opozicije i uspostavljanje apsolutne kontrole nad Gazom. U izvještaju se eksplicitno navodi da dokumentovani događaji predstavljaju ozbiljna kršenja međunarodnog prava, te da bi neki od njih mogli konstituisati ratne zločine.
Kazne su se, prema detaljnim opisima iz izvještaja, planski izvodile u javnim prostorima. Ulice, džamije i napuštene policijske stanice služile su kao kulise za prijeke egzekucije koje su snimane video-kamerama ili prenošene uživo na internetu. Te fotografije i snimci kasnije su masovno šireni društvenim mrežama, uz navođenje punih imena i adresa žrtava, s jasnom namjerom stigmatizacije njihovih porodica i javnog sijanja straha.
Komisija većinu ovih zloupotreba pripisuje trima strukturama povezanim s Hamasom. To su Brigade Al-Kasam, kao zvanično vojno krilo organizacije; Jedinica Sahm, paramilitarna formacija koju je 2024. godine osnovalo Ministarstvo unutrašnjih poslova u Gazi; te Snage Rada, utemeljene u junu 2025. godine sa zvaničnim zadatkom borbe protiv kriminala i progona političkih neistomišljenika.
Među detaljno istraženim slučajevima izdvaja se javno pogubljenje trojice Palestinaca izvršeno 21. septembra 2025. godine ispred bolnice Al-Shifa u gradu Gazi. Nesrećni ljudi bili su optuženi za saradnju s Izraelom i pripadnost oružanoj grupi Abu Shabab, koja važi za glavnog rivala Hamasu u borbi za prevlast u južnom dijelu Pojasa Gaze.
Video-materijal koji je Komisija analizirala prikazuje žrtve sa povezima na očima i rukama vezanim iza leđa, dok militant preko razglasa okupljenoj masi saopštava da je „protiv ovih izdajnika donesena smrtna kazna“. Nekoliko trenutaka kasnije, sva trojica su likvidirana rafalima.
Jedno od najosjetljivijih i najporaznijih otkrića odnosi se na zloupotrebu medicinskog kompleksa Nasser u Khan Younisu. Svjedoci koje su istražitelji intervjuisali opisali su ispitivanja, brutalna premlaćivanja i pucnjave unutar samog bolničkog kruga. Komisija je utvrdila da postoje opravdani razlozi za sumnju da su pripadnici Jedinice Sahm u ovoj ustanovi sistemski mučili i zlostavljali palestinske civile. Zbog ove vojne prisutnosti unutar medicinske ustanove, organizacija Ljekari bez granica bila je prinuđena da privremeno suspenduje dio svojih aktivnosti u ovoj bolnici.
Posebno poglavlje izvještaja posvećeno je seksualnom i rodno zasnovanom nasilju. Dokumentovano je dvadeset slučajeva u kojima su žrtve pod prisilom morale da se skinu do gola, dok su istovremeno tučene i snimane. U drugim incidentima, optuženi su javno izlagani stubu srama sa riječju „lopov“ naslikanom na leđima. Jedan od preživjelih muškaraca posvjedočio je da mu je tokom zarobljeništva prijećeno kastracijom. Od ovih brutalnih praksi nisu bili pošteđeni ni maloljetnici – zabilježen je slučaj četvorice dječaka optuženih za krađu koji su podvrgnuti ekstremnom fizičkom kažnjavanju, uključujući i namjerno lomljenje noge.
Autori ovog obimnog dokumenta, koji paralelno detaljno opisuje i nasilje izraelskih vojnika i doseljenika na Zapadnoj obali, u Istočnom Jerusalemu i unutar samog Izraela, smještaju ove unutrašnje zloupotrebe u kontekst potpunog institucionalnog kolapsa izazvanog ratom. Masovna uništenja usred izraelske ofanzive, demontiranje policijskih i administrativnih struktura, te ekstremno pogoršanje životnih uslova stvorili su bezvlašće i vakuum autoriteta koji je samo podstakao unutrašnje nasilje.
Zaključak istraživača UN-a najbolje oslikava neodrživu poziciju u kojoj se nalazi lokalno stanovništvo: obični Palestinci ostali su potpuno zarobljeni između strukturalnog nasilja i masovnih zločina izraelskih snaga s jedne, i Hamasovog predatorskog režima zasnovanog na strahu s druge strane. Postali su žrtve svih zaraćenih strana, brutalno potlačeni od strane upravo one frakcije koja tvrdi da njima upravlja i da ih zastupa.
