Na brežuljku Pavlovac bila je smještena nekropola sa stećcima na kojoj je 1980. godine evidentirano 40 stećaka. Nekropola je obuhvatala površinu oko 4500 m², gdje je ispod stećaka po prvi put do tada sistematski otkopano 25 grobova u kojima su pokojnici bili položeni u kamene ili drvene sarkofage i kovčege, što je jedinstvena pojava u BiH.
Javno predavanje iz ciklusa “Naša baština” održano je sinoć u Muzeju Sarajevo 1878-1918. Tema predavanja bila je “Pavlovac – srednjovjekovni nadgrobni spomenici i problem sahrane kneza Pavla Radenovića”, a predavač magistar historije Zijad Halilović.
Tokom cijele godine Muzej Sarajeva bio je prostor susreta, dijaloga i razmjene znanja – mjesto u kojem su se smjenjivali izložbeni projekti, kulturno-umjetnički programi i brojne aktivnosti posvećene našem kulturno-historijskom naslijeđu. Posebno mjesto u tom programu zauzima ciklus javnih predavanja “Naša baština”, koji je i ove godine okupio brojne predavače, saradnike i vjernu publiku, saopćeno je iz Muzeja Sarajeva.
Na brežuljku Pavlovac bila je smještena nekropola sa stećcima na kojoj je 1980. godine evidentirano 40 stećaka. Nekropola je obuhvatala površinu oko 4500 m², gdje je ispod stećaka po prvi put do tada sistematski otkopano 25 grobova u kojima su pokojnici bili položeni u kamene ili drvene sarkofage i kovčege, što je jedinstvena pojava u BiH.
Tokom 1980. godine Gradski zavod za zaštitu i korištenje kulturno-istorijskog i prirodnog naslijeđa iz Sarajeva izvršio je dislokaciju nekropole u krug vojne kasarne u Lukavici. Nakon provedenih radnji Zavod je trebao raditi na pripremi i uređenju nove lokacije za stećke, odnosno na njihovoj konzervaciji i prezentaciji javnosti, međutim, usljed agresije na RBiH 1992. – 1995. godine te aktivnosti nisu provedene. Godine 2019. stećci su sa sekundarne lokacije iz Lukavice vraćeni na primarnu lokaciju – Pavlovac.
Za najmasivniji stećak na lokalitetu Pavlovac, a koji nije na izvornoj poziciji i ispod kojeg nije utvrđeno postojanje groba ni grobnih nalaza, vezuje se predaja da je postavljen na grobu srednjovjekovnog bosanskog kneza Pavla Radenovića. Međutim, u raspravi o sahrani Pavla Radenovića zabilježeno je da je njegovo tijelo iz Vrhbosne preneseno na njegovu plemenitu baštinu.
Kao terenski istraživač Zijad Halilović je obišao sve nekropole koje gravitiraju Sarajevu i sve lokacije koje bi mogle predstavljati zemlje Pavlovića – bosanskih velmoža, visoke bosanske vlastele, s namjerom da se pokušaju naći dokazi o mjestu ukopa Pavla Radenovića nakon njegovog ubistva 1415. godine u kakanjskoj regiji, na Parenoj poljani o čijem ubistvu je Dubrovčane izvijestio Ivan Gundulić.
Halilović je istakao dvojbu oko mjesta ukopa, odnosno stećka pod kojim bi trebali da se nađu posmrtni ostaci kneza Pavla. Da li se nalazi pod najvećim i najmasivnijim stećkom čiji je sadržaj nakon arheoloških istraživanja za vrijeme Austro-Ugarske izmješten u Austriju, te se ne može ustanoviti šta je sadržavao, pa se samim tim ne može ni tvrditi da je ispod njega sahranjen, ili se nalazi ispod stećka na nekropoli u Pavlovcu koja je istražena 1980. godine, na kojoj je evidentirano 40 stećaka?
Misterij sahrane Pavla Radenovića bi se mogao i otkriti kada bi se nalazi koji su pohranjeni negdje u Austriji pronašli i tako barem otklonile neke sumnje.
Predavanje je ponukalo prisutne da sa zanimanjem prate izlaganje i da postavljaju pitanja, što je predavanje i stavilo u ravan javnog i naučno-popularnog, približavajući našu historiju nama samima.
