Zanimljiv je dijalog Šemse iz Naše male klinike, koji duševno-fizičko stanje oblicima kaharli i šuhveli objašnjava leksemom hafifan. A u Bosanskohercegovačkom nacionalnom korpusu (probni alat), koji tematizira tekstove iz Bosne i Hercegovine, leksema hafifan, od ukupno 248.767.271 riječi, bilježi se u samo jednom slučaju kod autora Seada Fetahagića, kod kojeg je zabilježeno: “…ispovraćali, pa je sada situacija hafifna…”
Leksema hafifan, porijeklom iz arapskog jezika, oblički i značenjski u bosanskom jeziku označava pridjev, i to neodređenog vida, pa se po deklinaciji mijenja po tipu: N. hafifan, G. hafifna, D. hafifnu, A = N/G, V. = N., I. hàfifnim, L. hafifnu. Kad ovaj pridjev bude u određenom vidu, onda je njegova deklinacija vezana za zamjeničku osnovu: N. hafifni, G. hafifnog/a, D. hafifnom/e, A = N/G, V. = N., I. hafifnim, L. hafifnom/e. Ovaj pridjev, bio u određenom ili neodređenenom vidu, ponaša se kao i svi drugi promjenjivi pridjevi u bosanskom jeziku, što pokazuje njegovu fonetsko-fonološku i morfološku kompatibilnost. Dakako, ova leksema na nivou semantike i stilistike, kao i pod utjecajem nekih drugih lingvističkih i sociolingvističkih parametara ima posebnu obojenost, koja je prije svega vezana za emotivnu, organskoidiomsku, žargonsku, drugim riječima, značenjsku osnovu.
Prema Škaljiću, koji samo navodi oblik lekseme hafif, ona se pojavljuje u formi nepromjenjivog pridjeva (a to je upravo onaj koji spada u manji broj leksema koji su značenjski i formalno pridjevi, ali nemaju promjenu) i u formi imenice, značeći pri tome za obje vrste riječi “lahak, lagahan, beznačajan”; odnosno “koji je nježan, slab” – da ne kažemo lohotan (što Škaljić ne navodi). Po Rječniku Filozofskog hafifan je pridjev koji je razgovorno i ekspresivno obilježen, a znači “1. slab, neotporan, nesiguran (o stvarima) 2. osjetljiv, bolešljiv, slabašan (o živim bićima, ob. ljudima)”, dok je po Institutovu Rječniku hafifan također pridjev, značeći “suviše lahak, lagahan, beznačajan, onaj koji je suviše nježan, povodljiv, slab, koji je lahka roba”. U Jahićevu Rječniku, uz oznaku etnol. navodi se značenje pridjeva “nježan, slabašan, neotporan, osjetljiv, bolešljiv”. Zanimljivo, u konsultiranim hrvatskim leksikografskim bazama (Školski rječnik i Hrvatski jezični portal) ne navodi se leksema hafifan, a nije zabilježena niti u Rečniku srpskog jezika iz 2007. godine.
Pored toga, nijedan od konsultiranih rječnika ne daje precizniju etimologiju riječi, osim sporadične informacije da je riječ arapskog porijekla. Međutim, prema podacima koje daje Laneov Rječnik, hafif (s korijenom kh-f-f) označava lahkoću i nedostatak (bilo koje vrste) težine. Također se navodi i značenje “biti brz i okretan, kao i biti živahan i spreman na pokret”, pa pridjev hafif znači “lagahan, okretan, neopterećen”. Isti korijen, u različitim oblicima može imati i preneseno značenje “umanjiti se, oslabiti ili popustiti”, kao kad se kaže da je nešto postalo manje teško, manje intenzivno ili manje opterećujuće. U savremenom bosanskom jeziku, naročito njegovu žargonu, pridjev hafifan, pored osnovnog značenja slabosti, neotpornosti, osjetljivosti, može se ekstenzivirati i dati preneseno značenje neraspoloženosti, koje dolazi iz slabosti, osjetljivosti.
U tome smislu, zanimljiv je dijalog Šemse iz Naše male klinike, koji duševno-fizičko stanje oblicima kaharli i šuhveli objašnjava leksemom hafifan. A u Bosanskohercegovačkom nacionalnom korpusu (probni alat), koji tematizira tekstove iz Bosne i Hercegovine, leksema hafifan, od ukupno 248.767.271 riječi, bilježi se u samo jednom slučaju kod autora Seada Fetahagića, kod kojeg je zabilježeno: “…ispovraćali, pa je sada situacija hafifna…”
Pa i jeste i situacija hafifna.
Alen Kalajdžija diplomirao je 2002. godine na Odsjeku za bosanski, hrvatski i srpski jezik i književnost naroda Bosne i Hercegovine Filozofskog fakulteta Univerziteta u Sarajevu, gdje je magistrirao 2007, a doktorirao 2012. godine. Predavao je kratko u osnovnoj i srednjoj školi, a imao je više angažmana u nastavi bosanskog jezika na univerzitetima u Bosni i Hercegovini i inostranstvu. Objavio je samostalno četiri naučne monografije, dvije naučne knjige u koautorstvu, te jednu zbirku priča i jedan dnevnički putopis. Uz skoro 90 naučnih i stručnih radova te 15-ak kulturalnih kolumni objavio je približno 400 naučnopopularnih pojedinačno koncipiranih jezičkih savjeta o bosanskom jeziku. Na mjestu direktora Instituta za jezik Univerziteta u Sarajevu proveo je dva mandata (2013–2021). Trenutno u Institutu ima izbor u zvanje naučnog savjetnika.
