Beogradski aerodrom „Nikola Tesla“ bio je večeras poprište sramotnog čina institucionalne rehabilitacije ratnih zločina, gdje su uz najviše vojne i državne počasti dočekani posmrtni ostaci Ratka Mladića, pred Međunarodnim sudom u Hagu pravosnažno osuđenog za genocid i najteže ratne zločine. Prisustvo ministra pravde Srbije Nenada Vujića u Vladinom avionu i organizirani doček na ulicama Beograda poslali su zastrašujuću poruku da zvanične vlasti i dalje otvoreno veličaju ideologiju koja je izgrađena na masovnim grobnicama i stradanju hiljada nevinih žrtava
Slijetanje aviona Vlade Srbije na beogradski aerodrom „Nikola Tesla“ s posmrtnim ostacima Ratka Mladića i svečani prijem koji mu je priređen predstavljaju mučnu kulminaciju višedecenijskog odbijanja srbijanskih vlasti i dijela društva da se suoče s najtamnijim poglavljem vlastite savremene historije.
Osoba koja je pred Međunarodnim krivičnim sudom u Hagu pravosnažno osuđena za genocid u Srebrenici, zločine protiv čovječnosti i najteže ratne zločine počinjene tokom agresije na Bosnu i Hercegovinu, dočekan je uz državne počasti, čime je sramotno izbrisana granica između pravno utvrđene odgovornosti za masovna stradanja i državnog sponzorstva nad kultom zločina.
U avionu koji je dopremio tijelo osuđenog ratnog zločinca nalazili su se članovi njegove porodice, ali i ministar pravde Republike Srbije Nenad Vujić. Prisustvo visokog državnog zvaničnika u ovom činu nije tek protokolarna gesta, već ot do otvorene institucionalne rehabilitacije politike koja je za sobom ostavila desetine hiljada mrtvih, raseljenih i uništenih života. Prevoz tijela na Vojnomedicinsku akademiju radi obdukcije tek je formalni uvod u niz manifestacija kojima se osuđeni genocidno-ratni komandant nastoji predefinisati u nacionalnog mučenika.
Dok su policijske patrole osiguravale rutu od aerodroma ka centru grada, na beogradskim ulicama i nadvožnjacima duž autoputa odvijao se već viđeni scenarij glorifikacije zločina. Transparenti s porukama poput „Generale, hvala“, „Junaci nikad ne umiru“ i „Srpski heroj“ otkrili su duboko porazno stanje društvene svijesti u kojem se organizatori i izvršioci sistematskih pokolja slave kao spasioci nacije.
Činjenica da su posmrtni ostaci prekriveni zastavama Srbije i Republike Srpske te dočekani uz najviše vojne počasti šalje nedvosmislenu, opasnu poruku regiji: naslijeđe rata, patnje žrtava i presude međunarodnih sudova za zvanični Beograd nemaju nikakvu težinu pred jeftinim političkim revizionizmom.
Najavljeni program ispraćaja dodatno potcrtava ulogu državnih i vjerskih institucija u ovom procesu. Komemoracija zakazana za subotu, petog septembra, u Domu Vojske Srbije u Beogradu predstavlja direktno ustupanje državnih resursa u svrhu veličanja čovjeka čije je ime u čitavom civiliziranm svijetu sinonim za masovne grobnice. Izlaganje tijela u Crkvi Svetog Luke na Čukarici, opelo i naknadna sahrana na Topčiderskom groblju sedmog septembra, zaokružuju institucionalni i duhovni blagoslov politike koja odbija pokajanje.
Umjesto da smrt presuđenog zločinca posluži kao povod za tiho preispitivanje, pijetet prema žrtvama i konačno distansiranje od zločinačke prošlosti, Srbija je izabrala put spektakla i kolektivnog poricanja. Doček posmrtnih ostataka uz vojne počasti i podršku državnog aparata nije ništa drugo do uvreda za sve žrtve genocida i težak udarac bilo kakvoj mogućnosti za iskreno pomirenje u regiji.
