Zajedno s timom od oko tridesetak NKVD-ovaca iz Moskve, uglavnom vozača i zatvorskih čuvara, Blokhin je stigao u zatvor NKVD u Kalininu (Tver) i smjestio se u zvučno izoliranu podrumsku prostoriju s kosim podom za odvodnjavanje. Zatim je obukao svoju posebnu uniformu, koja se sastojala od kožne kape, duge kožne pregače i rukavica do laktova. Na stolu pored njega bila je aktovka puna njegovih ličnih pištolja Walther PPK, jer Blokhin, pravi umjetnik u svom zanatu, nije koristio ničiji drugi alat osim svog vlastitog. Nakon što je potvrđen identitet zatvorenika, lisicama je doveden u podrumsku prostoriju gdje ga je Blokhin čekao u svojoj dugoj pregači, poput nekog užasnog mesara.

Zabilježeno je da je Vasilij Blokhin vlastitom rukom pogubio desetine hiljada zatvorenika, uključujući i ubistvo oko 7.000 poljskih ratnih zarobljenika tokom masakra u Katinu u proljeće 1940. godine, što ga čini najplodnijim službenim krvnikom u zabilježenoj svjetskoj historiji.

Bio je major NKVD-a zadužen za pogubljenje poljskih oficira iz logora Ostaškov i vjerovao je u lično izvršavanje ubijanja koja su mu nadređeni naredili da nadgleda.

Rođen 1885. godine, bio je poznat kao glavni krvnik NKVD-a, budući da ga je za ovu poziciju lično odabrao Josif Staljin.

Blokhin je lično ubio desetine hiljada muškaraca i žena tokom Staljinovih Velikih čistki 1930-ih, tako da je bilo sasvim prirodno da se NKVD obrati njemu kada je došlo vrijeme da se pošalju u smrt oficiri zatočeni u sovjetskim logorima.

Zajedno s timom od oko tridesetak NKVD-ovaca iz Moskve, uglavnom vozača i zatvorskih čuvara, Blokhin je stigao u zatvor NKVD u Kalininu (Tver) i smjestio se u zvučno izoliranu podrumsku prostoriju s kosim podom za odvodnjavanje. Zatim je obukao svoju posebnu uniformu, koja se sastojala od kožne kape, duge kožne pregače i rukavica do laktova.

Na stolu pored njega bila je aktovka puna njegovih ličnih pištolja Walther PPK, jer Blokhin, pravi umjetnik u svom zanatu, nije koristio ničiji drugi alat osim svog vlastitog.

Nakon što je potvrđen identitet zatvorenika, lisicama je doveden u podrumsku prostoriju gdje ga je Blokhin čekao u svojoj dugoj pregači, poput nekog užasnog mesara.

Jedan čuvar je kasnije svjedočio: „Muškarci su držali (zatvorenika) za ruke i (Blokhin) ga je upucao u bazu lubanje… to je sve“.

Brzo i efikasno

Blokhin je radio brzo i efikasno, ubijajući u prosjeku jednog čovjeka svake tri minute tokom desetosatnih noćnih smjena – ubistva su se uvijek vršila noću kako bi se tijela mogla ukloniti u mraku.

Iako ovo nikada nije u potpunosti dokazano, historičari sumnjaju da je Blohin ustrijelio 7.000 ljudi tokom perioda od dvadeset osam dana, što bi ga učinilo jednim od najplodnijih ubica svih vremena.

Koliko god ljudi ubio, Blohin je konstantno bio unapređivan od strane svojih nadređenih zbog obavljanja „posebnih zadataka“. Izgubio je posao nakon Staljinove smrti. Uzrok Blokhinove smrti, 1955. godine, naveden je kao samoubistvo.

Blohin je prvobitno postavio ambicioznu kvotu od 300 pogubljenja po noći; i osmislio je efikasan sistem u kojem su zatvorenici pojedinačno odvođeni u malo predsoblje – koje je bilo obojeno crveno i poznato kao „Lenjinistička soba“ – radi kratke i površne pozitivne identifikacije, prije nego što bi im bile stavljene lisice i odvedeni u sobu za pogubljenje pored.

Prostorija je bila posebno dizajnirana sa tapeciranim zidovima za zvučnu izolaciju, kosim betonskim podom sa odvodom i crijevom, te zidom od balvana ispred kojeg su zatvorenici morali stati.

Nosio je aktovku punu vlastitih Walther pištolja jer nije vjerovao u pouzdanost standardnog sovjetskog TT-30 za čestu i tešku upotrebu koju je namjeravao.

Upotreba njemačkog džepnog pištolja, kojeg su obično nosili njemački policijski i obavještajni agenti, također je omogućila uvjerljivo poricanje pogubljenja ako bi tijela kasnije bila otkrivena.

Još jedan razlog zašto je koristio Walther umjesto svog standardnog Tokareva bio je povratni udar. Manji trzaj Walthera olakšao mu je (kao i drugim krvnicima NKVD-a) ubijanje velikog broja ljudi u jednoj noći. Waltheri su bili lako dostupni zbog saradnje između Sovjeta i nacista u kojoj su Nijemci na kraju dali popriličnu količinu oružja svojim sovjetskim saveznicima.

Svake noći, buldožerbi iskopao 24-25 rovova, ukupne dužine od osam do deset metara u koje su stavljali tijela ubijenih, a svaki rov je zatrpavan prije zore.

Blokhin i njegov tim radili su bez prestanka deset sati svake noći, pri čemu je Blokhin u prosjeku pogubljivao jednog zatvorenika svake tri minute. Na kraju noći, Blokhin bi svim svojim ljudima obezbijedio votku.

27. aprila 1940. godine, Blokhin je tajno primio Orden Crvene zastave i skromnu mjesečnu premiju kao nagradu od Josifa Staljina za njegovu “vještinu i organizaciju u efikasnom izvršavanju specijalnih zadataka”.

Ubio se lud i osramoćen

Njegovih 7.000 hitaca u 28 dana ostaje najorganizovanije i najdugotrajnije masovno ubistvo od strane jedne osobe ikada zabilježeno i dovelo ga je do toga da bude proglašen nosiocem Guinnessovog rekorda za “Najplodnijeg egzekutora” 2010. godine.

Blokhinu je oduzet čin u kampanjama destaljinizacije Nikite Hruščova. Navodno je potonuo u alkoholizam, poludio i umro 3. februara 1955. godine, a zvanični uzrok smrti naveden je kao “samoubistvo”.

Sovjetska vlada je priznala da je sovjetska tajna policija odgovorna za masakr u Katinu 1940. godine. Prije toga, tvrdili su da su to učinili Nijemci.

Nijemci su zapravo pozvali međunarodnu delegaciju da istraži masovnu grobnicu 1943. godine, jer su također pretpostavljali da su to Sovjeti učinili.

Kako bi pokušali da se “izvuku”, Sovjeti su inscenirali montirana suđenja protiv njemačkih ratnih zarobljenika kako bi ih okrivili za Katin i pokušali su da njemačke optuženike pozovu na odgovornost za Katin u Nirnbergu (što su Saveznici odbili).

Vasilij Blokhin je sahranjen 1955. godine na Novodjevičjem groblju. Krajem 1960-ih, nakon završetka Hruščovljeve ere, vraćene su mu titule i medalje, a on sam je rehabilitovan od strane države. Najplodniji krvnik u historiji pronašao je grob za počinak, za razliku od deset hiljada ljudi koje je on ubio.

Katinski masakr, također poznat kao masakr u Katinjskoj šumi, bio je masovno pogubljenje poljskih državljana koje je izvršio Narodni komesarijat za unutrašnje poslove (NKVD), sovjetska tajna policija, u aprilu i maju 1940. godine.

Masakr je potaknut prijedlogom šefa NKVD-a Lavrentija Berije da se pogube svi zarobljeni pripadnici Poljskog oficirskog korpusa, od 5. marta 1940. godine.

Ovaj službeni dokument odobrio je i potpisao sovjetski Politbiro, uključujući i njegovog vođu, Josifa Staljina. Broj žrtava procjenjuje se na oko 22.000.

(Foto: Ruski arhiv).