Nakon oslobođenja Norveške 1945. godine uhapšen je i optužen za veleizdaju, pomaganje neprijatelju i ratne zločine. Suđenje je bilo kratko i intenzivno, a norveška javnost nije tražila milost. Osuđen je na smrt i strijeljan 24. oktobra 1945. godine u Oslu.
U historiji ratova i okupacija, malo koje ime je postalo sinonim za izdaju kao što je to slučaj s norveškim političarem Vidkunom Quislingom. Njegova uloga u saradnji s nacističkom Njemačkom tokom Drugog svjetskog rata i spremnost da služi kao produžena ruka okupatora doveli su do toga da njegovo prezime – „kvisling“ – uđe u mnoge jezike kao izraz za izdajnika.
Rođen 1887. godine u Telemarku, u Norveškoj, Quisling je isprva izgradio uspješnu karijeru kao vojni oficir i diplomata. Bio je poznat po inteligenciji i organizacijskim sposobnostima, a početkom 1930-ih obavljao je i funkciju ministra odbrane. No, njegovi politički pogledi postajali su sve radikalniji. Nadahnut fašizmom, osnovao je 1933. godine vlastitu partiju – Nasjonal Samling (Nacionalno jedinstvo) – koja je otvoreno simpatizirala Hitlerov režim. Ali na izborima nije uspio osvojiti nijedan mandat u norveškom parlamentu.
Na sastanku s Adolfom Hitlerom u decembru 1939. godine, Quisling je zagovarao njemačku okupaciju Norveške. Nakon njemačke invazije u aprilu 1940, putem radija sebe je proglasio šefom vlade, odnosno premijerom. Bio je to čin bez presedana – domaći političar bez legitimiteta koji poziva okupatorske snage da njemu predaju vlast. Hitler je Quislingu pružio podršku, ali su nacisti istovremeno kontrolirali ključne odluke u zemlji.
Iako je njegov režim naišao na žestoke napade i srušio se unutar sedmicu dana, nastavio je služiti u okupacionoj vladi i u februaru 1942. imenovan je za „ministra predsjednika“ pod Rajhkomesarom Josefom Terbovenom.
Tokom pet godina okupacije bio je marioneta nacističkog režima. Njegovi pokušaji da crkvu, škole i omladinu preobrazi u skladu s nacističkom ideologijom izazvali su snažan otpor među Norvežanima. Smatran je odgovornim za slanje gotovo 1.000 Jevreja u koncentracione logore, gdje su izgubili živote.
Njegova saradnja sa Gestapom i SS-om označila je najmračniju epizodu norveške moderne historije.
Nakon oslobođenja Norveške 1945. godine uhapšen je i optužen za veleizdaju, pomaganje neprijatelju i ratne zločine. Suđenje je bilo kratko i intenzivno, a norveška javnost nije tražila milost. Osuđen je na smrt i strijeljan 24. oktobra 1945. godine u Oslu.
Ime Vidkuna Quislinga postalo je metafora za izdaju. U engleskom jeziku, riječ quisling označava osobu koja sarađuje s neprijateljem svoje države, a slična značenja postoje i u drugim jezicima. I kod nas postoje sintagme kvislinška država, kvislinška politika, kvislinški odnos – kada se misli na idaju i izdajnike.
