Brutalna represija segregacijskog režima nakon masakra u Sharpevilleu primorala ga je na egzil u Evropu 1962. godine. Upravo u Zürichu, u jednom lokalnom klubu, otkrio ga je velikan američkog džeza Duke Ellington. Fasciniran njegovim talentom, Ellington je preuzeo ulogu pokrovitelja i producirao Ibrahimov međunarodni debitantski album 1964. godine, otvorivši mu vrata svjetske scene. Četiri godine kasnije, 1968. godine, muzičar prima islam i definitivno usvaja ime Abdullah Ibrahim
Nelson Mandela ga je svojevremeno nazvao „južnoafričkim Mozartom“. Legendarni pijanista i kompozitor Abdullah Ibrahim bio je jedno od najvećih imena svjetske muzike, ovjekovječen elegancijom kojom je spojio moderni džez sa tradicionalnim harmonskim strukturama Južne Afrike, ali i kao jedan od ključnih umjetničkih glasova u borbi protiv režima aparthejda.
Rođen je 1934. godine u Cape Townu kao Adolph Johannes Brand, a odrastao je u multikulturalnom okruženju prožetom snažnom tradicijom horske i gospel muzike. Profesionalnu karijeru započeo je već sa 15 godina pod pseudonimom Dollar Brand. Ključni trenutak rane faze uslijedio je 1959. godine, kada je sa trubačem Hughom Masekelom osnovao uticajni kolektiv Jazz Epistles. Ova postava snimila je prvi džez album u historiji koji su u potpunosti realizovali crni južnoafrički muzičari.
Međutim, brutalna represija segregacijskog režima nakon masakra u Sharpevilleu primorala ga je na egzil u Evropu 1962. godine. Upravo u Zürichu, u jednom lokalnom klubu, otkrio ga je velikan američkog džeza Duke Ellington. Fasciniran njegovim talentom, Ellington je preuzeo ulogu pokrovitelja i producirao Ibrahimov međunarodni debitantski album 1964. godine, otvorivši mu vrata svjetske scene. Četiri godine kasnije, 1968. godine, muzičar prima islam i definitivno usvaja ime Abdullah Ibrahim.
Uprkos godinama provedenim u egzilu između Sjedinjenih Američkih Država i Evrope, Ibrahim je zadržao neraskidivu, gotovo pupčanu vezu sa domovinom. Tokom jednog kratkog i tajnog povratka u domovinu 1974. godine, snimio je kultnu kompoziciju Mannenberg. Ta numera je munjevito prerasla u neslužbenu himnu antiaparthejd pokreta, odjekujući ulicama i getima Južne Afrike dok je Mandela godinama boravio iza rešetaka. Dvadeset godina kasnije, 1994. godine, upravo je Ibrahim izabran da nastupi na historijskoj inauguraciji Nelsona Mandele, prvog demokratski izabranog predsjednika slobodne Južne Afrike.
Tokom karijere koja je trajala sedam decenija, Abdullah Ibrahim je snimio više od 70 albuma, potpisao brojne filmske partiture i tokom osamdesetih osnovao cijenjeni kamerni sastav Ekaya. Američka vlada mu je 2019. godine dodijelila prestižnu titulu NEA Jazz Master, što je najviše priznanje u oblasti džez muzike u SAD-u.
Pijanista je ostao koncertno aktivan do posljednjih mjeseci života. Prema pisanju kulturnih hronika i zvaničnom saopćenju porodice, njegov posljednji javni nastup zabilježen je u martu, simbolično na sceni prestižnog Međunarodnog džez festivala u Cape Townu, gradu u kojem je sve i počelo.
Tokom dugogodišnjeg plodonosnog rada, južnoafrički umjetnik je često nastupao širom Evrope, ostavljajući neizbrisiv trag na velikim scenama i festivalima, gdje je publika u kontinuitetu prepoznavala njegovu specifičnu umjetničku i političku harizmu.
Preminuo je u ponedjeljak, 15. juna, u Njemačkoj u 92. godini života. Iza sebe je ostavio partnerku Marinu Umari, dvoje djece i neprocjenjiv umjetnički opus koji je trajno redefinisao geografske i žanrovske granice modernog džeza.
IZVOR: Visao
