Izvještaj „Living Hell“ donosi potresna svjedočanstva palestinskih zatvorenika o seksualnom nasilju i sistemskom zlostavljanju čiji je krajnji cilj uništenje njihovog ljudskog dostojanstva
„Dok su me mučili, jedan od vojnika me je silovao. Gurnuo mi je drveni štap u anus, ostavio ga tamo oko minutu, a zatim ga izvukao. Potom ga je ponovo uvukao s još većom silom, dok sam ja vrištao iz petnih žila. Nakon minute, izvukao je štap, naredio mi da otvorim usta, ugurao mi ga unutra i prisilio me da ga ližem.“
Ovo je svjedočanstvo Tamera Qarmuta (41), stanovnika Gaze, i samo je jedan od užasavajućih zapisa koje je prikupila izraelska nevladina organizacija B’Tselem u svom novom izvještaju pod naslovom „Living Hell: Izraelski zatvorski sistem kao mreža logora za mučenje“.
Sličnu dramu prošao je i S.S., pušten na slobodu 13. oktobra 2025. godine. On opisuje sobu koju su stražari nazivali „disko“: „Šest dana su mi davali samo jedan čep vode dnevno. Za jelo sam dobijao jedan krastavac i komad pljesnivog hljeba koji bi vojnik prethodno zgazio nogom. Tukli su me bez prestanka i podvrgavali elektrošokovima. Ispred sobe je bio ogroman zvučnik koji je na nepodnošljivoj glasnoći puštao pjesme na hebrejskom; pukao mi je bubnjić i krv mi je tekla iz uha.“
Istraga nevladine organizacije B’Tselem, koja prati kršenja osnovnih prava Palestinaca u Gazi i na Zapadnoj obali, sistematizira informacije koje već duže vrijeme cure u javnost, a koje izraelska vlada gotovo i ne pokušava sakriti. Palestinski zatvorenici izloženi su kontinuiranoj torturi, seksualnom nasilju, izgladnjivanju i uskraćivanju medicinske pomoći.
Rad organizacije B’Tselem temelji se na 21 detaljnom svjedočanstvu Palestinaca oslobođenih u oktobru 2025. godine, nakon sporazuma između Izraela i Hamasa. Međutim, organizacija napominje da je broj onih koji bi mogli svjedočiti mnogo veći, ali mnogi šute zbog straha od ponovnog hapšenja, čime im izraelske vlasti direktno prijete ukoliko progovore o zatvorskim iskustvima.
Prema podacima B’Tselema, najmanje 84 zatvorenika, uključujući i jednog maloljetnika, umrlo je u izraelskom pritvoru od sedmog oktobra 2023. godine. Izrael je porodicama vratio tijela samo četvorice preminulih, dok ostalih 80 i dalje zadržava. Postoje indicije da su ove brojke i veće, izvještaj organizacije Physicians for Human Rights iz novembra 2025. pruža provjerene informacije o najmanje 94 smrtna slučaja do kraja avgusta te godine.
Izraelski list Haaretz navodi da je samo u augustu 2025. najmanje šest Palestinaca umrlo tokom ispitivanja koja je provodila služba Shin Bet. Sudbina stotina drugih Palestinaca iz Gaze, koji su odvedeni od strane vojske, ostaje potpuno nepoznata.
„Svi prikupljeni dokazi vode ka nedvosmislenom zaključku,“ upozorava B’Tselem, „Izrael provodi sistemsku i institucionalizovanu politiku torture palestinskih zatvorenika, koju podržavaju politički vrh, pravosuđe, mediji i zatvorske vlasti, koje se otvoreno hvale uslovima u kojima drže Palestince.“
Podaci iz septembra 2025. godine pokazuju da je u izraelskim zatvorima boravilo 10.863 Palestinca klasifikovanih kao „sigurnosni zatvorenici“, od čega je njih 3.521 bilo u režimu „administrativnog pritvora“, što znači da su zatvoreni bez optužnice, suđenja i prava na odbranu. Iako je nakon sporazuma o prekidu vatre pušteno oko dvije hiljade zatvorenika, trenutni broj od devet hiljada utamničenih i dalje je značajno veći nego prije početka rata (u septembru 2023. taj broj je iznosio 4.935).
Yuli Novak, izvršni direktor B’Tselema, ističe da je izraelski režim transformisao zatvore u mrežu logora za mučenje u sklopu šireg napada na palestinsko društvo. „Genocid u Gazi i etničko čišćenje na Zapadnoj obali najočitije su manifestacije ove politike. Uprkos sve brojnijim dokazima o postojanju logora za mučenje, međunarodna zajednica i dalje garantuje puni imunitet ovom režimu, faktički legitimišući ugnjetavanje i prepuštajući žrtve samima sebi“, zaključuje Novak.
IZVOR: L'Espresso
