Britanski premijer Winston Churchill 1945. godine proglasio je jedan londonski hotelski apartman suverenim teritorijem Jugoslavije kako bi se u njemu rodio jugoslovenski prijestolonasljednik

Među crvenim opekama i art déco detaljima londonskoj četvrti Mayfair, hotel Claridge's već više od dva stoljeća ne funkcioniše samo kao ugostiteljski objekat visoke kategorije, već kao neformalni aneks Buckinghamske palače. Kroz njegove prostore i kroz strogo čuvane arhive, koje je historičar Martin Williams istražio za knjigu “Claridge's: Queen of Hotels, Hotel of Kings”, prodefilirala je historija 20. Stoljeća, od tajnih diplomatskih susreta Windsorovih, preko hirova holivudske elite, pa sve do pravnih i političkih presedana napravljenih usred Drugog svjetskog rata.

Iako engleska etiketa dugo nije dozvoljavala monarhu posjete javnim mjestima, kraljica Victoria prekinula je taj protokol još 1860. godine kada je odlučila popiti čaj s francuskom caricom Eugénie de Montijo upravo u Claridge'su. Otad je hotel postao neutralan teren na kojem su se rješavala najosjetljivija pitanja britanske krune. Kada je kraljevska porodica morala održavati distancu prema Wallisu Simpson i vojvodi od Windsora nakon abdikacije Eduarda VIII, upravo je Claridge's služio kao sigurna zona za koordinaciju susreta i upravljanje protokolom van dometa same palače.

Tokom Drugog svjetskog rata, hotel je postao utočište za mnoge evropske monarhe koji su izbjegli pred nacističkom okupacijom. U njemu su boravili norveški kralj Haakon VII, nizozemska kraljica Wilhelmina i grčki kralj Đorđe II. Iz tog perioda ostala je zabilježena anegdota kada je strani diplomata pozvao telefonsku centralu hotela tražeći da razgovara s “kraljem”, na što mu je telefonistkinja odgovorila: “Naravno, gospodine. Ali s kojim od njih?”

Najvažniji historijski i politički presedan u hotelu dogodio se 17. jula 1945. godine, kada je u apartmanu 212 princeza Aleksandra od Grčke, supruga jugoslovenskog kralja Petra II Karađorđevića, trebala roditi njihovog sina, princa Aleksandra. Prema tadašnjim ustavnim propisima Kraljevine Jugoslavije, prijestolonasljednik je morao biti rođen na nacionalnom teritoriju kako ne bi izgubio pravo na krunu. Da bi se omogućio taj uslov u izbjeglištvu, britanski premijer Winston Churchill proglasio je tog dana apartman 212 privremeno suverenim teritorijem Jugoslavije. Princ Aleksandar rođen je u prostoriji koja je formalno-pravno imala status jugoslovenskog tla.

Uz geopolitičke zaplete, Claridge's je bio i glavno središte holivudskih zvijezda. Godine 1951. reditelj William Wyler organizovao je u svom hotelskom apartmanu audiciju za film “Praznik u Rimu”. Kada se Audrey Hepburn pojavila u svojoj jedinoj formalnoj haljini, osvojila je ulogu princeze Anne, koja joj je kasnije donijela Oskara za najbolju glumicu i otvorila vrata svjetske kinematografije.

Hotel je godinama primjenjivao i stroga pravila odijevanja. Ženama iz visokog društva bilo je zabranjeno nošenje hlača u javnim prostorijama sve do druge polovine 20. stoljeća. Glumica Katharine Hepburn redovno je zaobilazila to pravilo ulazeći kroz službeni ulaz za osoblje i penjući se stražnjim stepenicama. Pravilo je konačno ukinuto tek u septembru 1970. godine kada je Jacqueline Onassis ušla kroz glavna rotirajuća vrata u hlačama krojenim po mjeri i u rolci.

Glumac Spencer Tracy tvrdio je da nakon smrti ne želi ići u raj, već u Claridge's. Cary Grant bio je omiljen među osobljem jer je pamtio imena svih konobara i recepcionera, za razliku od Yula Brynnera, koji je zahtijevao da se iz njegovog apartmana ukloni svo cvijeće s polenom i da mu se iz Pariza nabavlja poseban biljni čaj nedostupan u Velikoj Britaniji.

Joan Crawford putovala je s vlastitim jastučnicama, higijenskim potrepštinama i posebnom markom američkog džina za koji su se srebrne posude s ledom morale mijenjati u tačno određenim intervalima, dok je Alfred Hitchcock tokom večera zabavljao i šokirao osoblje opisujući im maštovite metode uklanjanja tijela u hotelskoj kuhinji.

Uspjeh Claridge'sa temeljio se na jednostavnom pravilu: svaka molba gosta ispunjavana je bez komentara na srebrnom poslavniku, a troškovi su se diskretno dodavali na konačni račun. Taj pristup učinio ga je institucijom u kojoj su se decenijama ispreplitale sudbine evropskih dinastija, geopolitičke odluke i tajne zlatnog doba Hollywooda.

IZVOR: Bosna.hr, El Mundo