Lütfiye džamija, sagrađena nad potokom u 19. stoljeću, ime je dobila po “odbjegloj vodi”, a danas je jedna od najzanimljivijih znamenitosti grada.
U turskom gradu Safranbolu, koji se nalazi na UNESCO-voj Listi svjetske baštine, među simbolima stare gradske jezgre posebno se izdvaja Lütfiye džamija. Ova je građevina podignuta direktno iznad Akçasu potoka. Zbog vode koja protiče ispod nje, ova neobična džamija već godinama predstavlja jedno od najposjećenijih mjesta za turiste koji dolaze u grad.
Safranbolski muftija Aydın Bostancı, u razgovoru s agencijom Anadolija, izjavio je da je riječ o “zanimljivoj građevini kroz koju teče voda”, naglašavajući da je riječ o mjestu koje se redovno pokazuje gostima i nezaobilazna je stanica posjetilaca.
Džamija je izgrađena u 1880-im godinama od lomljenog kamena i prekrivena drvenim krovom. Podigao ju je Muslubeyoğlu Hacı Hüseyin Hüsnü Efendi nakon povratka s hadža. Kako je putovanje tada bilo dugo i naporno, zavjetovao se da će, ukoliko se živ vrati porodici i gradu, sagraditi džamiju. Po povratku je ispunio obećanje i džamiju nazvao Lütfiye džamija, vjerujući da je povratak bio Allahova milost.
Ipak, među stanovnicima je s vremenom počela biti poznata pod drugim imenom, odnosno “Kačak džamija” (Odbjegla džamija). Naime, u blizini se nalazila česma do koje je dolazila voda iz izvora koji bi tokom sušnih ljeta presušivao, pa je narod to nazivao “bježanjem vode”. Zbog toga su izvor nazvali “Kačak voda” (odbjegla voda), česmu “Kačak česma”, a mahalu “Kačak mahala”. Po istoj logici i džamija je u narodu dobila naziv “Kačak džamija”.
Ova historijska građevina, sa očuvanom drvenom munarom, galerijom s drvenom ogradom i autentičnim stropom, i danas služi vjernicima, dok zvuk vode ispod nje stvara poseban ambijent.
Muftija Bostancı istakao je da se stanovnici s poštovanjem sjećaju Hüseyin Hüsnü Efendije te dodao da je Safranbolu grad visoke duhovne atmosfere i takvo naslijeđe treba sačuvati za buduće generacije.
