Novi sistem Mundijala pruža ruku selekcijama sa srednjim fudbalskim rejtingom. Prolaz u šesnaestinu finala garantovan je ne samo dvjema najboljim ekipama iz svake grupe, već i osmorici najboljih trećeplasiranih. U takvoj raspodjeli karata, grupa B nudi realnu osnovu za optimizam

Na pragu četrdesete godine, bosanskohercegovački napadač ponovo stoji pred svjetlima najveće pozornice, spreman da ubilježi nastup na Svjetskom prvenstvu koji više liči na prkos biologiji nego na običan sportski ispraćaj. Ikona modernog nogometa, čovjek sa gotovo hiljadu profesionalnih utakmica u nogama, Edin Džeko je stigao na turnir sa jasnim, ali nimalo lakim zadatkom — napisati historiju jedne mlade nogmetne nacije i odvesti je tamo gdje nikada ranije nije bila.

Bosna i Hercegovina u globalnim okvirima ima status nogometnog novajlije. Prošle su tek trideset i četiri godine od proglašenja nezavisnosti u aprilu 1992. godine, a reprezentacija je na svoj premijerni Mundijal čekala više od dvije decenije, sve do Brazila 2014. Od te generacije koja je osjetila južnoameričko tlo na terenu nije ostalo gotovo ništa. Vrijeme je pomelo stare aktere, ostavljajući tek defanzivca Seada Kolašinca i Džeku kao opipljive veze sa historijskim debijem.

Brazilsko ljeto donijelo je rano ispadanje u grupnoj fazi nakon poraza od Argentine i Nigerije, dok je pobjeda protiv Irana bila tek slaba utjeha. Džeko je tada postigao samo jedan gol, a ekipi je nedostajao korak do osmine finala. Danas su okolnosti drugačije, zrelije, a format takmičenja otvara vidike koji su nekada bili nezamislivi.

Novi sistem Mundijala pruža ruku selekcijama sa srednjim fudbalskim rejtingom. Prolaz u šesnaestinu finala garantovan je ne samo dvjema najboljim ekipama iz svake grupe, već i osmorici najboljih trećeplasiranih. U takvoj raspodjeli karata, grupa B nudi realnu osnovu za optimizam.

Pored Bosne i Hercegovine, tu su Švicarska, Katar i Kanada, koja ujedno predstavlja i prvog protivnika na turniru. Ako se izuzme poslovično stabilna Švicarska, rivali ne posjeduju duboko mundijalsko iskustvo. Kanađani igraju na domaćem terenu, ali im je ovo tek treće učešće, nakon dalekog Meksika 1986. i Katara, dok se sam Katar bori sa dokazivanjem izvan granica sopstvenog domaćinstva. Tradicija i trenutni odnosi snaga daju pravo Džekinom timu da cilja eliminacionu fazu.

Uspjeh ove selekcije neraskidivo je vezan za Džekin kult ličnosti unutar svlačionice. Sa 73 pogotka u reprezentativnom dresu, on je davno nadrastao ulogu običnog golgetera. Put do ovog prvenstva nosi njegov lični pečat; gol protiv Velsa u sudijskoj nadoknadi vratio je ekipu iz mrtvih i osigurao penale u baražu, da bi potom, uprkos povredi ruke, stisnuo zube protiv favorizovane Italije i trasirao put ka smotri najboljih.

Iako uvodne mečeve dočekuje sa određenim fizičkim nelagodama i pod znakom pitanja, njegov uticaj na ekipu nadilazi taktičke zamisli. On je tačka oslonca reprezentacije koja posjeduje kvalitetniji i uigraniji sastav nego prije dvanaest godina.

Sa dvanaest klupskih trofeja u četiri različite lige i pet titula najboljeg strijelca, Džekina biografija je kompletna u svim klupskim aspektima, od bundesligaških dana, preko šampionskih sezona u Mančester Sitiju, do golgeterskih rekorda u Romi i Interu. Nedostatak reprezentativnog trofeja na zalasku karijere nije realnost koju je moguće promijeniti, niti to iko od njega očekuje. Ono što preostaje jeste ispisivanje finalnog poglavlja: prelazak grupne barijere i postavljanje novog standarda za generacije koje dolaze.

IZVOR: El Confidencial