Zanimljiv je slučaj s džamijom Mustafe-bega Skenderpašića na Skenderiji, prve sarajevske potkupolne džamije. Sagrađena je 1518. godine uz mekteb. Vlast Kraljevine Jugoslavije prvo je s kupole skinula olovo, te se nakon izvjesnog vremena srušila kupola, a 1935. i sama džamija. Kamenu munaru srušili su komunisti 1960. godine.

U posljednja dva stoljeća u Bosni i Hercegovini i susjednim zemljama s lica zemlje, u različitim sistemima i režimima, gotovo u kontinuitetu rušene su džamije, mesdžidi, muslimanska greblja. Islamske bogomolje i vakufski objekti nisu uništavani samo tokom rata nego i u vrijeme vladavina koje nisu bile naklonjene muslimanima, njihovoj vjeri i kulturnom naslijeđu.

Mnogi od srušenih objekata izgrađeni su još početkom 16. stoljeća i predstavljali su kulturnu I dragocjenost neprocjenjive vrijednosti.

Rušenja džamija u miru počelo je u Beogradu gdje je od velikog broja džamija danas ostala samo jedna, a sve su druge srušene. Osmanski putopisac Evlija Čelebija ostavio je nazive za 35 džamija u kojima je obavljana zajednička služba – džuma i 12 mesdžida, a geograf Hadži Kalfa zabilježio je 100 džamija. Naš poznati orijentalista Hazim Šabanović smatrao je da se u Beogradu nalazilo 75-80 džamija.

Od islamskih vjerskih građevina iz osmanskog perioda u Hrvatskoj su do danas sačuvane tek tri džamije, po jedna u Đakovu, Klisu i Drnišu, a bilo ih je oko 250.

U periodu od početka austrougarske okupacije, pa sve do kraja komunističke Jugoslavije, samo u Sarajevu potpuno je uništeno trideset i šest džamija i mesdžida.

U vrijeme Kraljevine SHS, porušeno ih je čak devetnaest, što je značajno promijenilo urbanističku sliku i kulturološki kolorit grada Sarajeva.

Džamija Havadže Ćemaludina u Ferhadiji sagrađena je davne 1515., a srušena 1940. godine. Uz džamiju je bilo i oveće greblje;

Džamija Dudi Bule hatun-mualima na uglu ulica Kevrina i Mejtaš, sagrađena je prije 1540. godine. Uz džamiju je postojalo i greblje. Džamija je 1927. godine pretvorena u stambene prostorije, a onda je pred početak Drugog svjetskog rata srušena. Greblje je ekshumirano;  

Džamija Kadi Bali-efendije na Pirinom Brijegu, sagrađena između 1578. i 1582. Godine, bila je jedna od ljepših džamija s kamenom munarom. Srušena je 1933. godine, a to je zemljište iskorišteno za izgradnju ženske medrese „Kadi Bali efendija“;

Džamija Podtekija u istoimenoj ulici sagrađena je prije 1602. godine. Obnovio ju je dobrotvor Abdulah-aga Briga 1763. godine. Ukupna površina za haremom je iznosila 276m2. Srušena je poslije 1918. godine;

Mesdžid Halač Davuda, na uglu ulica Konak i Budžak, sagrađen je prije 1560. godine. Dolaskom srpske vojske 1918. godine pretvoren je u skladište, a već 1919. srušena je munara. Mesdžid je potpuno uklonjen 1950. godine da bi se na tom prostoru sagradila stambena zgrada.

Zanimljiv je slučaj džamije Mustafe-bega Skenderpašića na Skenderiji, prve sarajevske potkupolne džamije. Sagrađena je 1518. godine uz mekteb. Vlast Kraljevine Jugoslavije prvo je s kupole skinula olovo, te se nakon izvjesnog vremena srušila kupola, a 1935. i sama džamija. Kamenu munaru srušili su komunisti 1960. godine.

U periodu između 1918. i 1941. srušeni su ili teško oštećeni još i: Jakub-pašin mesdžid sagrađen 1491. godine, srušen 1936;  

Mesdžid Haradži hadži Mustafe age u ulici Hadžiabdinica, koji se prvi put  spominje 1541. godine, obnovljen je poslije požara 1697., a srušen pred Drugi svjetski rat;

Mesdžid Kemal-begov u ulici Hasana Kikića, sagrađen prije 1538., a srušen, 1920. godine;

Mesdžid Hadži-Idrisov u Ćemaluši, sagrađen 1540. godine. Mesdžid je srušen, a greblje ekshumirano 1938. godine;

Mesdžid Haseći hatun u ulici Čemerlini, sagrađen prije 1556. godine. Srušen je prije Drugog svjetskog rata, a groblje ekshumirano 1950. Godine;

Mesdžid Tavil hadži Mustafe u Gundulićevoj, sagrađen 1545. Godine, porušen 1933;

Mesdžid šejh Bagdadi na Bistriku, čija je munara srušena 1933., a sam mesdžid dvije decenije kasnije.

Mesdžid Ojandži-zade hadži Ibrahim u Tabašnici, sagrađen poslije 1565. godine u istoimenoj mahali. Oštećen je 1910. godine, a potpuno uništen zajedno sa grebljem pred Drugi svjetski rat;

Mesdžid Nalčadži hadži-Osmana na uglu ulica Pehlivanuše i Banjski brijeg, sagrađen prije 1565. godine, a srušen 1936.

Mesdžid Hadži-Mahmut Bali Sahtijandži u ulici Pod musallom. Sagrađen je prije 1602. godine. Nakon Austrougarske okupacije, muslimani su se povukli sa prostora Histeta, a zatim i sa prostora oko Musalle. Tada je mesdžid pretvoren u skladište i u tu svrhu služio sve do 1910. pri čemu je ruiniran, da bi 1920. bio potpuno srušen;

Mesdžid Pešiman hadži Husejina u Skenderiji, koje je podignut prije 1602. godine. Srušen je pred Drugi svjetski rat;

Mesdžid muftije hadži Sulejmana na Babića Bašči sagrađen je prije 1602. godine.  Munara je srušena 1933., a mesdžid 1952. godine;

Za mesdžid Hatidže Kadundžik u ulici Mlini ne zna se kada je tačno sagrađen, a srušen je poslije Prvog svjetskog rata.

Tokom oružane agresije na Bosnu i Hercegovinu srušeno je 614 džamija, 218 mesdžida, 69 mekteba, četiri tekije, 37 turbeta i 405 drugih vakufskih objekata. Vojska Republike Srpske (VRS), potpomognuta snagama iz Srbije, srušila je 534 džamije, a ekstremisti Hrvatskog vijeća obrane (HVO) još njih 80.

Praktično, uništeno je ili oštećeno više od 80 posto od 1.144 džamija koliko ih je prije Agresije bilo na prostoru BiH.