Šesnaestog juna 1826. godine označen je kraj jednog od najpoznatijih vojnih korpusa u historiji – janjičara. Tog dana sultan Mahmud II. odlučio je obračunati se s gardom koja je više od četiri stoljeća bila sinonim vojne moći Osmanskog Carstva, ali koja je s vremenom postala prepreka svakom obliku reforme i modernizacije

Janjičari, ili na turskom Yeniçeri, „nove trupe“, osnovani su davne 1330. godine u vrijeme sultana Orhana, kao prva stalna profesionalna vojska Osmanskog Carstva. U početku su regrutirani među ratnim zarobljenicima, a ubrzo zatim i kroz poznati sistem devširme – prisilnu regrutaciju kršćanske djece iz osvojenih područja. Smatrani usvojenim sinovima sultana, janjičari su postali elitna vojna sila i glavni stub osmanskih osvajanja.

No, sredinom 17. stoljeća ukidanjem devširme dolazi do prekretnice. Janjičari počinju primati vlastitu djecu u svoje redove i sve se više udaljavaju od svoje vojne svrhe. Njihovo ponašanje se pogoršava – od čuvara carstva pretvaraju se u paravojnu kastu koja reketari građane i miješa se u političke odluke, smjenjujući pa čak i ubijajući sultane.

Pokušaji reforme, poput one Selima III. i njegove „Nove vojske“, naišli su na krvavi otpor janjičara, koji su 1807. godine izveli puč i pobili reformističke oficire. Međutim, mladi sultan Mahmud II. nije odustajao. Godine 1826., uz podršku vjerskih autoriteta, naroda i vojske, odlučio je zadati konačan udarac.

Povod za sukob bila je naredba da janjičari izvedu paradu u novim, evropski inspiriranim uniformama. Oni su to doživjeli kao izdaju tradicije. Nakon što su izveli simbolični čin pobune – bacanje hrane na ulicu – započeli su nerede i prijetili nasiljem. No ovaj put, Istanbul je bio spreman.

Mahmud II. podigao je ratni barjak, znak svetog rata, i naredio napad. Topovi su usmjereni prema kasarni u kojoj su se janjičari zabarikadirali, a gradom su se proširile borbe. U dramatičnoj i krvavoj operaciji, sultanove snage uništile su janjičare. Samo u Istanbulu ubijeno ih je oko deset hiljada.

Preživjeli su bili izloženi bijesu građana, njihova imovina je konfiskovana, a u provincijama su posljednji ostaci korpusa nemilosrdno istrebljeni. Njihove prepoznatljive uniforme više ih nisu mogle zaštititi – do kraja mjeseca janjičari su zauvijek nestali iz vojne i političke historije Osmanskog Carstva.