Gradsko vijeće Sarajeva donijelo je odluku da priznanje Počasni građanin Grada Sarajeva bude dodijeljeno dvojici stranaca čije su životne putanje na različite načine povezane s Bosnom i Hercegovinom: francuskom ljekaru i diplomati Philippe Douste-Blazy i novinaru i diplomati Eric Haucku

U vrijeme kada je Sarajevo bilo pod četničkom opsadom, među onima koji su došli svjedočiti ili pomoći bili su mladi katalonski novinar Eric Hauck i francuski ljekar Philippe Douste-Blazy. Jedan je pod granatama izvještavao o sudbini grada i kasnije decenijama gradio mostove između Bosne i Hercegovine i Katalonije. Drugi je u opkoljeno Sarajevo dolazio u humanitarnim misijama, noseći medicinsku pomoć i političku podršku koja je u tim godinama bila rijetka.

Tri decenije kasnije, gradske vlasti odlučile su podsjetiti na te ljude. Gradsko vijeće Sarajeva donijelo je odluku da priznanje Počasni građanin Grada Sarajeva bude dodijeljeno dvojici stranaca čije su životne putanje na različite načine povezane s Bosnom i Hercegovinom: francuskom ljekaru i diplomati Philippe Douste-Blazy i novinaru i diplomati Eric Haucku.

Istom odlukom priznanje Plaketa Grada Sarajeva dodijeljeno je dr. Claudiji Zini i novinarki Arijani Saračević Helać, dok će nagradu Sarajevska pahuljica primiti Omar Halilović.

Početkom aprila 1992. godine Sarajevo je postalo najduže opsjednuti glavni grad u modernoj evropskoj historiji. Grad koji je samo osam godina ranije bio simbol olimpijskog optimizma pretvorio se u metu svakodnevnog granatiranja srpske vojske, hronične nestašice hrane i dramatične borbe za preživljavanje.

Desetine stranih novinara pokušavale su razumjeti rat koji je iznenadio Evropu. U njihovim izvještajima nastajala je slika grada koji se bori da sačuva vlastiti identitet. Među tim reporterima bio je i mladi novinar iz Barcelone Eric Hauck.

Kada je stigao u Sarajevo, Hauck je imao tek dvadeset četiri godine. Radio je kao dopisnik katalonskog lista Avui i već je izvještavao o dramatičnim događajima koji su obilježili kraj Hladnog rata. Bio je u istočnoj Evropi kada se rušio Berlinski zid. Izvještavao je iz Rumunije tokom revolucije. Pratio je političke potrese koji su nagovještavali raspad Jugoslavije.

Sarajevo je, međutim, bilo nešto sasvim drugo.

Strani novinari živjeli su u improviziranim uslovima, najčešće u hotelu Holiday Inn Sarajevo, koji je tokom rata postao svojevrsno međunarodno novinarsko utočište. Iz tog hotela svakodnevno su odlazili na linije fronta, u bolnice i na razrušene ulice grada.

Tokom napada poginuo je njegov fotoreporter i prijatelj Jordi Pujol Puente. Smrt mladog fotografa duboko je potresla međunarodnu reportersku zajednicu i podsjetila na činjenicu da novinari više nisu samo svjedoci rata nego i njegove žrtve. Mnogi su tada napustili grad.

Hauck je ostao.

Nakon završetka opsade Sarajevo je počelo spor proces obnove. Grad je tražio partnere u Evropi, a među onima koji su pružili podršku bila je i Barcelona. Hauck je u tom procesu imao važnu ulogu. Od sredine devedesetih radio je na projektima međunarodne saradnje između Barcelone i Sarajeva. U jednom periodu bio je i direktor međunarodne saradnje gradske vlasti Barcelone u Sarajevu.

Posebno važan segment tog rada odnosio se na obnovu olimpijske infrastrukture uništene tokom rata. Grad koji je 1984. bio domaćin Zimskih olimpijskih igara pokušavao je vratiti dio tog naslijeđa.

U saradnji s Međunarodnim olimpijskim komitetom Hauck je učestvovao i u procesu stvaranja prvog jedinstvenog olimpijskog tima Bosne i Hercegovine nakon rata, simboličnom projektu koji je pokazivao povratak zemlje u međunarodnu sportsku zajednicu. Taj period učvrstio je njegovu reputaciju čovjeka koji razumije Balkan, ali i čovjeka koji Sarajevo ne posmatra samo kao reportersku epizodu nego kao dio vlastite biografije.

Godine 2017. Hauck se ponovo vraća u regiju, ovaj put u diplomatskoj ulozi. Vlada Generalitat de Catalunya imenovala ga je za svog delegata za jugoistočnu Evropu. Sjedište delegacije bilo je u Zagreb, a mandat je obuhvatao čitav niz zemalja, od Hrvatske i Bosne i Hercegovine do Srbije, Albanije i Crne Gore.

Ideja je bila da delegacija postane političko i ekonomsko čvorište Katalonije na Balkanu. Region je u Barceloni posmatran kao prostor strateške važnosti, kako za privrednu saradnju tako i za političke kontakte. Ali političke okolnosti ubrzo su pretvorile tu misiju u komplikovan diplomatski slučaj.

U trenutku kada je Hauck preuzeo dužnost, Katalonija je bila na ivici političkog potresa. Referendum o nezavisnosti od Španije izazvao je snažne reakcije Madrida, ali i oprez brojnih evropskih vlada. Hrvatska je zauzela čvrst stav podrške teritorijalnom integritetu Španije. U takvom kontekstu katalonska delegacija u Zagrebu našla se pod posebnim političkim pritiskom.

Hauck nije dobio punu diplomatsku akreditaciju. Njegov ured funkcionirao je u svojevrsnom pravnom vakuumu, bez formalnih kanala komunikacije s državnim institucijama. Zbog toga je veliki dio svojih aktivnosti usmjerio prema Ljubljani i Sarajevu, gdje je saradnja bila otvorenija.

Tokom opsade Sarajeva, Philippe Douste-Blazy je ušao u opkoljeni grad čak 11 puta samo tokom 1992. godine. Njegov angažman započeo je u maju 1992. godine kroz humanitarnu organizaciju EquiLibre, kada je kao ljekar i političar dopremao kritične zalihe anestetika i hirurškog materijala u bolnicu Koševo. Bio je i u pratnji francuskog predsjednika Françoisa Mitterranda tokom njegove posjete Sarajevu u junu 1992. godine.

Kao francuski ministar zdravstva, ponovo je posjetio grad u februaru 1994. godine, neposredno nakon masakra na Markalama, kako bi lično koordinirao hitnu evakuaciju teško ranjenih civila na liječenje u Francusku. Njegove posjete nisu bile samo diplomatske naravi; često je boravio na prvoj liniji humanitarnog odgovora, fokusirajući se na osposobljavanje medicinskih timova i uspostavljanje stabilnih koridora za lijekove u trenucima najteže blokade grada.

Kasnije, kao šef francuske diplomatije, Douste-Blazy nastavio je zagovarati evropsku perspektivu Bosne i Hercegovine. Insistirao je na reformama i saradnji s međunarodnim institucijama, ali je istovremeno naglašavao da Evropa ne smije odustati od stabilnosti Balkana. Nakon političke karijere posvetio se globalnom zdravstvenom radu kroz inicijativu UNITAID, nastavljajući povezivati medicinu i diplomatiju.

Priznanja počansog građaninja se dodjeljuju građanima Bosne i Hercegovine, stranim državljanima, privrednim društvima, ustanovama, udruženjima građana i drugim pravnim licima za doprinos razvoju Grada u oblastima privrede, kulture, obrazovanja, nauke, zdravstva i drugim oblastima života i rada. Nagrade i priznanja se uručuju na svečanoj sjednici Gradskog vijeća Grada Sarajeva.