Reforma je bila jednostavna, ali radikalna: nakon četvrtog oktobra 1582. uslijedio je odmah 15. oktobar. Katoličke zemlje prihvatile su promjenu gotovo odmah, dok su protestantske i pravoslavne to činile sporije, ponekad tek stoljećima kasnije. U Engleskoj je gregorijanski kalendar uveden tek 1752, a u Rusiji tek nakon Oktobarske revolucije 1918. godine
Četvrtog oktobra 1582. godine stanovnici Italije, Francuske, Španije i Portugala otišli su na spavanje i probudili se deset dana kasnije, 15. oktobra. Ne zbog bolesti, čuda ili vremenskog putovanja, nego zbog odluke pape Grgura XIII. da uvede novi kalendar.
Julijanski kalendar, koji je u Evropi bio na snazi od doba Julija Cezara, pokazao se nepreciznim: svake godine zaostajao je 11 minuta i 15 sekundi za stvarnim astronomskim vremenom. Sitna greška, ali nakon više od 16 stoljeća nakupljeno je gotovo deset dana razlike između službenog i stvarnog proljetnog ekvinocija.
Zabrinutost zbog sve većeg vremenskog odstupanja postala je ozbiljna tek kada je počelo uticati na datum Uskrsa, koji je zavisio od prvog proljetnog punog mjeseca. Papa Grgur XIII. zato je okupio „kalendarsku komisiju“, sastavljenu od najuglednijih astronoma svoga vremena, među kojima su bili Christophorus Clavius i Luigi Lilio. Lilio je bio glavni autor prijedloga koji je kasnije postao osnova novog sistema – gregorijanskog kalendara. Umro je šest godina prije nego što je reforma stupila na snagu, ali njegov rad promijenio je način na koji cijeli svijet mjeri vrijeme.
Reforma je bila jednostavna, ali radikalna: nakon četvrtog oktobra 1582. uslijedio je odmah 15. oktobar. Katoličke zemlje prihvatile su promjenu gotovo odmah, dok su protestantske i pravoslavne to činile sporije, ponekad tek stoljećima kasnije. U Engleskoj je gregorijanski kalendar uveden tek 1752, a u Rusiji tek nakon Oktobarske revolucije 1918. godine.
Nova hronologija nije prošla bez zabuna. U službenim dokumentima zadržani su stari datumi, a sudovi i isplate morali su se prilagoditi „izgubljenim“ danima. Postoje i bizarne anegdote: u zemljama koje nisu odmah prihvatile reformu moralo se jasno naznačiti na koji se kalendar poziva, da bi se izbjegli nesporazumi.
Najpoznatija posljedica te razlike odnosi se na Shakespearea i Cervantesa. Obojica su umrla 23. aprila 1616. godine, ali ne istog dana. Dok je u Španiji, koja je već koristila novi kalendar, bio treći maj, u Engleskoj je po starom julijanskom sistemu još uvijek bio 23. april.
Gregorijanski kalendar, koji danas koristi gotovo cijeli svijet, i dalje nije savršen. Zbog sitnih promjena u Zemljinoj rotaciji svaka 3.300 godina javlja se nova razlika od jednog dana. No, do tada ima još vremena.
