A je li se iko od takvih zapitao koliko je samo tzv. nelogičnosti prisutno u jeziku, da ih je teško sve redom opisati. No, šta je sporno s kosama?
Opskurno i rigidno shvaćanje standarnog jezika nerijetko zna biti u službi sakaćenja mentaliteta i duha zajednice i pojedinca, gdje se po prirodi odnosa prema jeziku vrši principsko izbacivanje lokalno ili regionalno obilježenih izraza zajednice, gdje nekada neka jezička pojava biva popratna okolnost određenog mentalitetskog i duhovno-spoznajnog stanja.
Zapravo, može se kazati kako su u određenom vremenskom toku i u okviru društvenih procesa autoriteti norme i standarda nametnuli stav pojedincima koji onda na pogrešan način robuju ovoj jezičkoj relanosti. Tako nedavno slušam svjedočenje jedne vremešne učiteljice koja reče kako im je na studiju kazano da se u standardnom jeziku ne može upotrebljavati oblik kose već samo kosa, pošto množina za ovu realiju, najkraće kazano, biva, đoja, kobajagi, nije logična jer je na glavi jedna kosa i nema više kosā.
A je li se iko od takvih zapitao koliko je samo tzv. nelogičnosti prisutno u jeziku, da ih je teško sve redom opisati. No, šta je sporno s kosama?
Množinski oblik kose stilski je markiran izraz koji svoje porijeklo upotrebe vodi iz usmene poetske tradicije i jedan je od bitnih markera teksta. U rječnicima koji ga bilježe, navodi se vrlo važan segment značenja, funkcije i upotrebe oblika kose, koji ima usmenopoetski i etnojezički karakter koji je itekako stilski markiran.
Upravo zato, u tekstu koji nije ispražnjen nekim oblikom duhovne, dijahronijske i lokalno obilježene jezičke kulture, sasvim je korektno upotrijebiti oblik množine, dajući tako navedenoj jezičkoj pojavnosti formalnu i suštinsku odrednicu kroz vrijeme i jezičku tradiciju prosijanog izraza.
A oprez u vezi s upotrebom riječi nikad nije suvišan.
Alen Kalajdžija diplomirao je 2002. godine na Odsjeku za bosanski, hrvatski i srpski jezik i književnost naroda Bosne i Hercegovine Filozofskog fakulteta Univerziteta u Sarajevu, gdje je magistrirao 2007, a doktorirao 2012. godine. Predavao je kratko u osnovnoj i srednjoj školi, a imao je više angažmana u nastavi bosanskog jezika na univerzitetima u Bosni i Hercegovini i inostranstvu. Objavio je četiri naučne monografije iz oblasti lingvističke bosnistike te zbirku kratkih priča. Uz više od 80 naučnih i stručnih radova te petnaestak kulturalnih kolumni objavio je približno 300 naučnopopularnih pojedinačno koncipiranih jezičkih savjeta o bosanskom jeziku. Na mjestu direktora Instituta za jezik Univerziteta u Sarajevu proveo je dva mandata (2013–2021). Trenutno u Institutu ima izbor u zvanje naučnog savjetnika.
